مسأله 198 - اگر در سال أول كسى كه راضى به أجرة المثل باشد پيدا نشود ، بايد به بيشتر از آن شخص را أجير نمايند ، وتأخير تا سال آينده ولو با علم به يافتن أجير ارزان تر جايز نيست . مسأله 199 - بنابر احتياط مىبايست فردى را كه با كمترين مبلغ أجير مىشود اجاره نمود ، اگر چه أقوى جواز استيجار شخصي است كه متناسب با شؤون ميت باشد ، ولو آن كه اجرت بيشترى طلب كند . مسأله 200 - اگر شخص مبلغ بيشترى از أجرة المثل را براي حج واجب وصيت كند ، ما زاد از أجرة المثل از ثلث برداشته مىشود ، واگر ثلث هم كافى نبود ، ما زاد از سهم كبار ورثه با رضايت آنان پرداخت مىشود ، وبا عدم رضايت ، بر همان مقدار ثلث اكتفاء مىشود ، وچنانچه مبلغى ما زاد بر ثلث براي اجرت حج مندوب وصيت كند ، با عدم كفايت ثلث وعدم جبران از طرف ورثه ، در صورتي كه حج مقيد ( 1 ) به مبلغ مذكور باشد ، وصيت باطل

--> ( 1 ) توضيح اين كه : گاه از نظر موصى فهميده مىشود كه حج مقيد به قيود خاصي براي أو مطلوب بوده است ، به اين معنا كه حج بدون آن خصوصيات را نمىخواهد ، كه در اين صورت اگر آن قيود تحقق پيدا نكند ، چون مطلوب موصى واحد است ، أصلا مطلوب أو تحقق پيدا نكرده است ، مثل اين كه مىگويد : من حج در امسال را مىخواهم ، ويا اجاره حج با فلان مقدار فقط مطلوب من است ، واگر نه نمىخواهم . - ولى گاهى حج في حد نفسه مطلوب است ، ومىخواهد بالآخرة براي أو حجى را بجاى آورند ، لكن به خاطر مطلوب بودن بعض شرايط مىخواهد اين حج با آن شرايط انجام شود ، كه در اين صورت به خاطر اين كه تعدد مطلوب مطرح است ، عدم امكان تحقق بعض شرايط لطمه‌اى به مطلوبيت أصل حج نمىزند ، واين توضيح در بسيارى از فروع ديگر نيز جارى است .